۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۳:۱۸

ما عراق رفته بودیم، یک سفر عتبات مشرف شدیم، هر کار کردیم قطار برای نماز صبح، توقف نکرد؛ یعنی اصلاً جوری تنظیم کرده بودند که نمی‌شد. داخل قطار هم آن‌قدر کثیف بود که نمی‌شد نماز خواند. بنده مجبور شدم از اواخر قطار که نزدیک ایستگاه یا اوایل ایستگاه بود و قطار هنوز سرعت نداشت، خودم را بیندازم بیرون، که بتوانم نماز بخوانم. این چیزها هیچ رعایت نمی‎شد. حالا خیلی تفاوت کرده؛ منتها بیش از این‌ها انتظار هست. اهمیت نماز باید معلوم باشد.

وقت پریدن !